A-Infos (nl) Italie, FAI, Umanita Nova #32-25 - Migraties en memoranda (ca, de, it, pt, tr, en) [machine vertaling]

Op dit moment in de geschiedenis zijn er meer dan vijftig voortgaande 
conflicten in de wereld. Dit is het hoogste aantal sinds het einde van 
de tweede wereldoorlog. Helaas - maar het is ook natuurlijk - de 
aandacht is ongelijk verdeeld onder de oorlogen die meer dan negentig 
landen in de wereld vernietigen. Vanwege veel redenen krijgen sommige 
conflicten meer aandacht dan andere, en onvermijdelijk, mobilisaties om 
ze te bestrijden, of zelfs, eenvoudiger, solidariteit initiatieven voor 
de getroffen bevolkingen, worden uitgevoerd volgens een soort van 
politieke agenda die het risico loopt hele rijen van kennis en 
bewustzijn te verliezen.
Voorbij dit is er een wereldwijde oorlog die de basis is van alle 
conflicten, maar die altijd wordt bediscussieerd in een bepaalde mate en 
altijd in de kielzog van - vaak emotionele - of sensationele 
gebeurtenissen. Dit is de oorlog tegen immigratie, die wordt gevoerd met 
de regulerende en repressieve instrumenten die we zo goed kennen, en die 
nog steeds slachtoffers eist langs alle grenzen.
Om in ons gebied te blijven zijn, vanaf het begin van het jaar tot 25 
oktober, volgens de laatste update van de Internationale Organisatie 
voor Migratie (IOM), minstens 472 mensen gestorven en 479 zijn op de 
centrale Middellandse Zee route vermist. Deze aantallen zouden altijd 
als conservatief moeten worden beschouwd omdat het onmogelijk is zeker 
te zijn over alle migratie reizen of hoeveel mensen in een gegeven 
tijdsperiode op pad gaan.
Op vrijdag 17 oktober vond niet ver van Lampedusa, in de Maltese SAR 
zone, nog een schipbreuk plaats, die het leven kostte aan verschillende 
kinderen en een zwangere vrouw. Volgens getuigenissen van degenen die 
aan boord waren is een totaal van twintig mensen vermist.
De overlevenden zeiden dat 35 van hen begonnen vanuit Al Khums, Libie, 
op een glasvezel boot die na twee dagen op zee kapseisde.
Op 27 oktober stierven minstens vier mensen nadat een vaartuig zonk bij 
de zuidwestelijke kust van Lesbos, Griekenland. Zeven overlevenden, 
allen Soedanese burgers (om te spreken over vergeten oorlogen), werden 
gered.
De volgende dag stierven achttien immigranten bij de kust van Sabrata, 
westelijk Libie.
Het is een deprimerend maar noodzakelijk boekhouden om de enorme ernst 
te begrijpen van wat er gebeurt, waarbij we er aan blijven denken dat 
achter deze koude aantallen altijd mensen met hun verhalen, hoop, en 
levensplannen zitten die voorgoed zijn afgesneden.
In de nasleep van de Sabrata schipbreuk kondigde de organisatie 
Vluchtelingen in Libie "nog een tragedie in de Middellandse Zee" aan, 
waarbij werd opgeroepen tot onmiddellijke interventie door Europese 
autoriteiten om veilige vlucht routes voor vluchtelingen te garanderen.
"De weg naar zogenaamde veiligheid in Europa", gaat de organisatie door, 
"blijft moorden omdat Europa weigert veilige routes te garanderen, omdat 
Europa door blijft gaan met het aanhalen van diens greep op de 
kwetsbaren, omdat Europa blijft doorgaan met het financieren van 
milities en gewelddadige groepen die misdaden tegen de menselijkheid 
plegen in Libie en Tunesie. En vroeger of later zal Europa zich moeten 
verantwoorden voor diens acties."
Vluchtelingen in Libie demonstreerde, samen met andere associaties en 
NGOs, afgelopen maand in Rome om de regering te vragen het memorandum 
tussen Italie en Libie dat in 2017 is ondertekend niet te vernieuwen. 
Het akkoord wordt, tenzij het wordt ingetrokken of bijgesteld door een 
van de landen, automatisch iedere drie jaar vernieuwd.
Italie had tot 2 november om het memorandum te blokkeren, maar het is 
duidelijk dat de regering Meloni het voorbij liet gaan, waarbij zelfs 
enkele moties van de oppositie die oproepen tot het niet hernieuwen, of 
in ieder geval aanpassen, van dit criminele akkoord, werden genegeerd. 
Dit betekent dat op 2 februari volgend jaar het Italie-Libie memorandum 
automatisch zal worden verlengd met nog eens drie jaar.
Zoals al uitgelegd op deze bladzijden is dit een waarlijk slecht verdrag 
waardoor Italie de criminelen van de zogenaamde Libische kustwacht voor 
grenscontrole steunt.
Vanwege dit akkoord worden duizenden mensen willekeurig gedetineerd, en 
geschat wordt dat meer dan 158.000 migranten zijn teruggestuurd naar 
Libie, waar marteling, geweld en slavernij zijn vastgelegd door de 
Verenigde Naties, het Internationale Strafhof, en onafhankelijke 
organisaties zoals Human Rights Watch en Amnesty International.
De Verenigde Naties bevestigden, door middel van een veldonderzoek in 
maart 2023, dat misdaden tegen de menselijkheid zijn gepleegd in Libie 
en riepen op tot de stopzetting van alle vormen van steun aan het Noord 
Afrikaanse land. Zelfs de Italiaanse Rechtbank van Cassatie en de 
Europese Rechtbank van Mensenrechten hebben bepaald dat Libie geen 
veilige plek is voor het verplaatsen van geredde personen.
Toch werden, dit jaar alleen, volgens data van de IOM, 22.509 migranten 
op zee onderschept en teruggestuurd naar Libische detentie centra.
Ondanks dit alles gaat de samenwerking tussen Italie en Libie door en 
zal het blijven doorgaan. Het is duidelijk dat de fascistische regering 
die ons land onderdrukt geen bedoeling heeft om te knoeien met het 
akkoord. Aan de andere kant vormt iedere kritiek van de onmenselijkheid 
van het memorandum of de criminele aard van onze Libische partners geen 
probleem voor degenen die veilige repatriering garandeerden, volledig 
met een vlucht van de staat, naar een persoon als generaal Almasri, die 
door het Haagse Gerechtshof is aangeklaagd wegens oorlogsmisdaden en 
misdaden tegen de menselijkheid.
Echter, het moet niet worden vergeten, en het is altijd de moeite waar 
om dit te herhalen, dat dit akkoord werd ondertekend door een 
centrum-linkse regering, op dat moment geleid door Paolo Gentiloni (met 
Marco Minniti op binnenlandse zaken), zoals die politieke factie - in de 
loop van de tijd - een veelvoud van andere immigratie verbonden 
gruwelijkheden heeft voortgebracht.
De bureaucratische en repressieve vervolging van de meest kwetsbaren, de 
ongedocumenteerden, en degenen die zijn gedwongen te vluchten (zelfs) 
van gewapende conflicten, vertegenwoordigt op zichzelf de belichaming 
van alle oorlogen. Het is de agressie, zowel op basis van klasse als 
racistisch, waarmee de heersende klassen de oorlog verklaren tegen de 
menselijkheid.
Alberto La Via
https://umanitanova.org/migrazioni-e-memorandum/
Orig: (en) Italy, FAI, Umanita Nova #32-25 - Migrations and memoranda 
(ca, de, it, pt, tr) [machine translation]
_______________________________________
A - I n f o s  N i e u w s  S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl