A-Infos (nl) Italie, FdCA, IL CANTIERE #39 - Gender geweld en patriarchaat: Er is geen revolutie zonder feminisme, er is geen feminisme zonder revolutie - Stefania Baschieri (ca, de, fr, it, pt, tr, en) [machine vertaling]

25 november is de Internationale Dag voor de Eliminering van Geweld 
tegen Vrouwen. ---- Ondanks decennia van veldslagen, straat protesten, 
internationale verdragen, en bewustzijn campagnes blijft het geweld 
tegen vrouwen, helaas, zelfs vandaag een structureel verschijnsel, een 
op de drie vrouwen wereldwijd ervaart geweld (WHO data), en dit aantal 
kan zelfs onderschat zijn omdat mannelijk geweld tegen vrouwen een 
verschijnsel is dat meerdere gezichten heeft en vaak verborgen is.
Inderdaad, gender geweld neemt veel vormen aan - fysiek, economisch, 
psychologisch, seksueel - die vaak subtiel zijn en moeilijk te 
identificeren zijn. Echter, wat zeker is, is dat het zelfde mechanisme 
altijd aan de oorsprong is van deze uitingen: een systeem van mannelijke 
overheersing dat gericht is op het behouden van de controle en de macht, 
het ontkennen van vrouwen rechten, autonomie en waardigheid.
Geweld op basis van gender is een complex en diep geworteld verschijnsel 
in onze cultuur en maatschappij dat vrouwen van alle leeftijden, 
etniciteiten, onderwijs niveaus en sociale klassen treft. Er is geen 
"typisch slachtoffer", hoewel er duidelijke factoren zijn waardoor 
sommige vrouwen meer risico lopen, zoals armoede, leeftijd, handicap, of 
een migranten achtergrond. Aan de wortel van dit geweld zijn 
ongetwijfeld gender rollen en de begeleidende stereotypen die een 
hierarchie tussen mannen en vrouwen hebben geschapen die mannen in 
posities van macht en controle plaatst, waarbij vrouwen ondergeschikte 
rollen krijgen.
Dit systeem heeft een naam: patriarchaat.
Het patriarchaat is geen erfenis uit het verleden, maar een mechanisme 
dat in onze maatschappij nog steeds diep geworteld is. Het blijft zich 
op veel manieren uiten, van gender gebaseerd geweld tot loon 
ongelijkheid, waaronder hardnekkige culturele en sociale stereotypen 
zoals het inzicht over vrouwen als "van nature" onderdanig en 
voorbeschikt voor alle activiteiten die noodzakelijk zijn voor het 
behoud van het leven: huishoudelijk werk, de zorg, het onderwijs, 
herstel van de arbeidskracht enz.
Patriarchaat en kapitaal
Een structurele verhouding
Het patriarchaat en het kapitalisme hangen structureel samen, waarbij 
het kapitaal daarvoor bestaande patriarchale logica heeft geintegreerd 
en herschapen om ze aan te passen aan diens behoeften in een verhouding 
van wederzijdse afhankelijkheid die zowel in de economische sfeer als in 
sociale dynamiek wordt uitgedrukt.
De gender verdeling van de arbeid en de onderschikking van vrouwen zijn 
geen elementen die parallel zijn aan het kapitaal, maar eerder vormend 
voor diens functioneren. In het bijzonder het reproductieve werk en zorg 
werk die traditioneel door vrouwen worden uitgevoerd zijn "onzichtbaar 
gemaakt", waarbij ze worden gepresenteerd als "natuurlijk" of verbonden 
met affectie. Ook dit wordt een meer subtiele vorm van geweld die 
streeft naar het ontkennen dat deze activiteiten, in feite, een 
onmisbaar onderdeel zijn van de kapitalistische productie cyclus.
Sociale reproductie zichtbaar maken en diens waarde herkennen betekent 
het ontwapenen van een van de funderingen van het patriarchaat en het 
kapitaal, en het betekent het aan het licht brengen van een belangrijk 
aspect van geweld tegen vrouwen. Het is noodzakelijk met kracht het 
verband te herhalen tussen het kapitalisme en het patriarchaat, en dat 
de laatstgenoemde niet zal worden verslagen zo lang het kapitalistische 
model bestaat. Dit voorkomt ook houdingen en overwegingen zoals die van 
minister Valditara, die verklaarde dat "het patriarchaat niet langer 
bestaat, seksueel geweld neemt toe vanwege immigratie", waarmee het 
vooringenomen en racistische vertoog dat de acties van deze regering 
begeleidt wordt voortgezet.
Volgens Valditara verdween het patriarchaat jaren geleden, in het 
bijzonder met de familie wet hervorming uit 1975, en daarom zouden we 
moeten ophouden te doen alsof we niet zien hoe "seksueel geweld 
verbonden is met verschijnselen van marginalisering die het gevolg zijn 
van illegale immigratie." Helaas, slechts enkele maanden na het aannemen 
van deze wet werd een van de meest brutale femicides gepleegd, die 
bekend staat als het Circeo bloedbad, en het werd gepleegd door zeer 
Italiaanse kinderen van de "hoge middenklasse" van Rome. Verklaringen 
van dit soort weerspiegelen perfect de propaganda van een racistische 
regering die, in plaats van gender geweld aan te pakken aan diens 
wortels door welzijn programma's die de autonomie van vrouwen, 
kinderopvang, gelijk ouderschapsverlof voor beide ouders, concrete 
oplossingen voor huiselijk geweld, educatieve programma's in scholen en 
elders en de invoering van lokale gezondheid centra aanmoedigen, zet 
zich in plaats daarvan in voor het bevorderen van oplossingen op basis 
van veiligheid en geboorte controle beleid, waardoor in feite het recht 
op abortus voor een steeds toenemend aantal vrouwen wordt ontkend, en 
het sluiten van grenzen.
Zelfs in de media wordt seksueel geweld voornamelijk afgeschilderd als 
fysiek, expliciet en zichtbaar, vaak gepleegd door vreemdelingen in 
toevallige omstandigheden. Maar dit narratief streeft er naar gender 
geweld af te schilderen als een zeldzame gebeurtenis, mogelijk te 
vermijden door "geschikt" gedrag, waarbij het slachtoffer bijna de 
schuld krijgt. Integendeel, de meerderheid van het geweld wordt gepleegd 
door partners en ex-partners, vrienden, verwanten en kennissen, daarom 
in contexten waarin het slachtoffer zich veilig voelde, precies wat 
minister Valditara's commentaar bedoelde te verhullen.
Zelfs de premier zelf streeft er naar verbanden te scheppen tussen 
immigratie en gender geweld, waardoor directe racistische propaganda 
wordt gelegitimeerd. Zulke verklaringen zijn niet nieuw, en zijn voor 
deze regering niet uniek, maar zijn de vrucht en uiting van de 
overheersende rol die de koloniale geschiedenis van Italie nog steeds in 
onze maatschappij speelt. Het vergelijken van immigranten met 
verkrachters is slechts een van de vele mechanismen die worden gebruikt 
om mensen van kleur te ontmenselijken, met de bedoeling om "de ander" te 
identificeren als een gevaarlijke vijand en daardoor discriminatie en 
uitbuiting te rechtvaardigen.
Feminisme en klassenstrijd
Op deze 25e november is het cruciaal om opnieuw te benadrukken hoe 
gender geweld het gevolg is van een diep geworteld patriarchaal model 
en, tegelijkertijd, een klasse kwestie.
Intersectioneel feminisme leert ons dat we niet allemaal het zelfde 
zijn, precies omdat gender geweld zich bevindt op het kruispunt van 
klasse geweld, en, voor vrouwen van kleur, bijvoorbeeld, wordt 
racistisch geweld toegevoegd aan dit kruispunt.
Een intersectionele benadering is daarom essentieel om machtsdynamiek 
beter te begrijpen en daardoor te streven naar gemeenschappelijke 
reacties, en de vormen van strijd die uit deze vormen van onderdrukking 
voortkomen kunnen niet parallel worden beschouwd, maar convergent.
De omstandigheden van arbeiders uitbuiting, loon ongelijkheid, en het 
ondergeschikt maken van veel vrouwen, in het bijzonder arme en 
geracialiseerde vrouwen, maken het moeilijker te ontsnappen aan 
situaties van geweld, zowel binnenshuis als anders. Dit is waarom er 
geen feministische strijd kan zijn die niet ook, noodzakelijkerwijs, een 
klassenstrijd en anti-racistische strijd is. Vandaag is het, meer dan 
ooit, de hoogste tijd om te zeggen dat er geen revolutie is zonder 
feminisme, er is geen feminisme zonder revolutie.
In conclusie, dat vrouwen slachtoffers zijn van een patriarchaal systeem 
is geen fantasie of een mening die kan worden geloofd of niet, het is 
het fundamentele feit waaruit het feminisme diens analyse moet beginnen 
en, bovenal, een plan van strijd moet ontwikkelen. En in ogenschouw 
nemend dat dit geweld continu wordt gereproduceerd door het systeem is 
het niet eenvoudigweg een kwestie van het hervormen ervan en misschien 
het verkrijgen van wat gunstiger wetten, maar het omver werpen ervan en 
het veranderen om te knijpen aan de wortel van de reproductie van de 
patriarchale en chauvinistische cultuur wiens meest brutale product 
femicide is.
https://alternativalibertaria.fdca.it/
Orig: (en) Italy, FdCA, IL CANTIERE #39 - Gender violence and 
patriarchy: There is no revolution without feminism, there is no 
feminism without revolution - Stefania Baschieri (ca, de, fr, it, pt, 
tr) [machine translation]
_______________________________________
A - I n f o s  N i e u w s  S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl