A-Infos (tr) Turkey, Yeryuzu Postasi: Toplumsal Eklemlenme ile (Politik) Entrizm Arasındaki Fark - Carl Eugene Stroud (ca, de, en, fr, it, pt)[makine çevirisi]

1.1. Terminolojik olarak, en azından İngilizcede, espesifizmin 
"toplumsal eklemlenme" kavramı, "entrizm"e 1 benzer bir pratiğe gönderme 
yapıyormuş gibi görünebilir; ancak, belirli bir strateji ve net hedefler 
dahilinde, teorik bir fark vardır.
1.2. Toplumsal eklemlenme kavrayışı, uygulanışı ve amaçları bakımından 
farklıdır, ama bu farkların yüzeysel olarak anlaşılması zordur; bu da 
espesifizmin örgütsel teorisinin ve stratejisinin didaktik bir 
açıklamasını gerekli kılar.

2.1. Espesifizmde toplumsal çalışma, toplumsal hareketlerde ve kitle 
örgütlenmelerinde etki için mücadeleyi ifade eder; toplumsal eklemlenme 
ise, devrimci değerlerin ve pratiklerin bu hareketler ve örgütlenmeler 
tarafından belirli bir düzeyde kabul edilmesini ifade eder.

2.2. Bir alan, taban karar alma sürecine ya da örgütlü doğrudan eyleme 
kapalıysa, politik örgütlenme, katılımcıları bu yöntemlerle tanıştırmak 
ve onlara aşina kılmak için toplumsal çalışma yapar; bu katılımcıların 
etkili bir sayısı, kendi kolektif çıkarlarını gericiliğe, suistimale ve 
bürokratik liderliğe karşı savunmak istediğinde, politik örgütlenme 
toplumsal eklemlenmeye sahip olur.

3.1. Radikalleşen insanların politik örgütlenmeye katılımını sürdürme 
yönünde açık bir çaba var olsa da, vurgu her zaman bu militanların 
sayısında değil, birlik ve koordinasyon derecesindedir; sayısını 
artırması gereken şey toplumsal örgütlenmedir, çünkü toplumsal dönüşüm 
hedefine, politik konumlar kazanarak, bir parti büyüterek ya da çoğulcu 
alanları ideolojik olarak bölerek ulaşılamaz.

3.2. FARJ'ın (Rio de Janeiro Anarşist Federasyonu) dediği gibi, 
"toplumsal hareketlerin ideoloji içinde olması değil, ideolojinin 
toplumsal hareketler içinde olması gerekir."

3.3. Örgütsel düalizm, toplumsal düzeyde çoklu angajman ve bağlılıklara 
sahip olma ve politik düzeyde ideolojik olarak örgütlenme meselesidir; 
etkili eylemin tek bir kavrayışı içinde, ayrı, özerk ve birbirini 
tamamlayan iki hareket.

4.1. Entrizm ile toplumsal eklemlenme arasındaki fark, "dualismo 
organizativo"nun "ikili örgütlenmecilik" (dual organizationalism) olarak 
yanlış çevrilmesiyle daha da karmaşık hale gelir; bu terim, "çifte 
üyelik"e (dual carding) çok benzer, ki bu, devrimci bir sendikanın 
üyelerinin aynı zamanda genellikle gizlice sendikaların da üyesi olduğu, 
bazı anarko-sendikalistler tarafından uygulanan bir tür entrizm olarak 
görülebilir.

4.2. İngilizceye çevirirken, kesin bir terimdeki sözcüklerin dilbilgisel 
işlevini değiştirmek bir hatadır, çünkü bu bir önyargıya yol açabilir; 
"ikili" (dual) niteleyicisi, ikiye katlanmış ya da bölünmüş bir şeyi ima 
eder ve "örgütlenmecilik" (organizationalism) ismine uygulandığında, 
harfi harfine (teorik olarak değil) tek bir örgütlenme pratiğinin iki 
kolu ya da iki yerde uygulanan tek bir örgütlenme biçimi anlamına 
gelecek şekilde okunabilir.

4.3. Bu, "ikili iktidar" (dual power) ifadesindeki "ikili" sözcüğünün 
kelime anlamıyla daha da kafa karıştırıcı hale gelir ve bu, bazı 
İngilizce konuşanların, aslında yanlış çevirinin bir sonucu olan yanlış 
bir düşünsel tutarlılık algısına kapılmasına yol açar.

4.4.1. Buna karşılık, "düalizm" terimi, birbirinden farklı ama yine de 
aynı kavrayış içinde var olan iki şeyin durumuna gönderme yapar; bu 
yüzden "örgütsel" belirteci, sürekli var olan iki yüzü teorik olarak 
bağlayabilen ve pratik olarak birbirinden ayırt edebilen kavrayış türüne 
gönderme yapar.

4.4.2. Böylece, espesifizm teorisinde örgütsel düalizm, egemen sınıfa 
karşı mücadelenin mümkün olan tüm tezahürlerini tek bir düzlemde 
konumlandırır, öyle ki bunlar birbiriyle ilişkili olarak ve iki temel 
örgütsel özelliğin sonucu olarak anlaşılabilirler: (1) toplumsal hareket 
ve (2) politik hareket, ki bunlar pratikte sırasıyla toplumsal 
eklemlenme ve politik örgütlenme biçimlerini alır.

4.4.3. Tek bir eylem alanı tasarlayarak, örgütsel düalizm, politik 
örgütlenmenin her türlü yeni bilgiyi bünyesine katmasına ve kendini 
biçimlendirmeye ve eylemlerini uzun vadeli hedeflerle ilgili şekillerde 
yönlendirmeye devam etmesine izin verir.

4.4.4. Bu, sıkı sıkıya politik bir bakış açısından iki "ikili" olasılık 
tasarlayan ve sürekli olarak şu soruyu gündeme getiren bir teoriyle aynı 
şey değildir: bu bir eklemlenme örneği mi yoksa örgütlenme örneği mi?

4.4.5. Ayrıca, toplumsal eklemlenmeyi ve politik örgütlenmeyi, devrimci 
çalışmanın yollarını ayıran bir yol ayrımı gibi kendi ayrı eylem 
alanları olarak tasarlayan, kaçınılmaz olarak toplumsal düzeyde 
reformist hareketlere ve politik düzeyde mezhepçiliğe yol açan bir 
teoriden de farklıdır.

4.4.6. Örgütsel düalizm, bu tekil eylem alanının dışında bir örgütsel 
bakış açısı varsaymadığından, politik analizin kendisini bir eylem 
biçimi olarak görür; politik anlayış üretmek için nötr, aracılık eden, 
"dışarıdan" bir bakış açısına sahip değildir. Bu yüzden politik analiz 
geliştirirken, politik örgütlenme kendi konumunu zaten var olan bir 
koşul olarak tanımalıdır bu da anarşist devrimci projenin bir tür 
hareket olması gerektiği anlamına gelir.

5.1. Örgütsel düalizm, devrimci eylemi iki farklı eksende anlamanın 
teorik bir yöntemidir ve "örgütlenmecilik" isminin hatalı kullanımının 
ifade edebileceği gibi "örgütlenme karşıtlığına" karşıt basit bir 
ideolojik konuma indirgenmemelidir.

5.2. Politik örgüt, toplumsal bir hareketten (sınıf mücadelesi) ziyade, 
ideolojik bir hareketin (anarşizm) parçası olduğu için, toplumsal 
örgütlenmeden belirgin bir şekilde farklı bir bakış açısı geliştirir. 
Çünkü bu iki hareket de aynı ortak bağlamın parçasıdır ve bu yüzden 
birbirlerinin eylemlerini şekillendirmelidir.

5.3. Bundan hareketle, sınıf mücadelesinin anarşizm içinde olması değil, 
anarşizmin sınıf mücadelesi içinde olması gerekir; bu, toplumsal 
eklemlenmeyi yani politik düzeyde anarşist ideoloji ile toplumsal 
düzeydeki çoğulcu hareketler arasında bağlantıyı sürdüren politik bir 
pratiği gerektirir.

6.1. Juan Carlos Mechoso'nun OAC'ye (Córdoba Anarşist Örgütü) hitap 
ederken dediği gibi, "politik örgütlenme, toplumsal hareketin itici 
motorudur, asla kendi başına yüceltilmiş bir öncü değildir."

6.2. "Politik örgütlenme, devrimi, çeşitli parçalar arasında yeni 
pratikler ve yeni ilişkiler geliştirdiğimiz bir süreç olarak anlayan 
çeşitli görüşleri içermelidir."

6.3. "Politik örgütlenme, temel fikirlerini nereye dahil edeceğini, 
eylemlerini üreten dinamikleri ve ilişkilerindeki değişim ritmini 
ayrıntılı olarak bilerek, analizinde titiz olmalıdır."

6.4. "Politik örgütlenme tarafından desteklenen toplumsal eklemlenme 
mevcut sistemle bir kopuş hareketi olarak ortaya çıkacak bir halk 
iktidarı geliştirmeyi amaçlar."

7.1. Felipe Corrêa "Anarşizm, İktidar, Sınıf ve Toplumsal Değişim" 
başlıklı makalesinde şöyle der: "Anarşist toplumsal dönüşümün amaçları, 
toplumun iktidar modelindeki bir değişimle tahakküm kuran bir iktidarı 
aşmak ve özyönetimli bir iktidar kurmak olarak nitelendiriliyorsa, 
kullanılan araçlar da özyönetimi güçlendirmelidir."

7.2. "Bu amaçla örtüşmeyen araçlar bir kenara bırakılmalıdır: 
kapitalizmi, devleti ve bunları ayakta tutan kurumları güçlendirenler; 
toplumsal dönüşüm sürecinde kitlelerin sahip olması gereken öncülük 
rolünü ellerinden alanlar; hayatta kalma ve itaat ruhunu körükleyenlerdir."

7.3. Halkın öncülüğü, kişisel ya da politik fırsatçılık meselesi 
değildir ve toplumsal eklemlenme, bir parti ya da mezhep için marka 
oluşturma egzersizi değildir.

7.4. Halkın öncülüğü, bir dizi bireyci çaba değildir; vurgusu, tahakküm 
altındaki sınıflar üzerinedir, kolektif olarak, çünkü "tahakküm 
altındaki sınıfları eklemlemek ve seferber etmek, önemli bir güç 
kazanımı sağlayacaktır."

7.5. Bu amaçla, toplumsal eklemlenme, iki şekilde çoğulculuğa dikkatli 
ve saygılı olmalıdır: (1) belirli bir mücadeledeki ideolojilerin ve 
motivasyonların çoğulluğu ve (2) farklı olaylar olarak tezahür eden 
mücadelelerin çoğulluğu.

8.1. Toplumsal eklemlenme, itibar peşinde koşma ya da politik "taban 
inşası" değildir; bu strateji, tahakküm altındaki sınıfların kendilerini 
devrimci özneler olarak konumlandırmasına dayanır, halkın öncülüğü 
egemen sınıf karşıtlığına karşı konumlandırır, kapitalist çıkarlar, öncü 
partiler ve karizmatik liderler tarafından suistimale karşı bir savunma 
olarak sınıf bağımsızlığında ısrar eder.

8.2. Bu süreç boyunca, etkili olmak için, ama aynı zamanda etik 
nedenlerle, politik örgütlenmenin militanları her zaman şunları 
bilmelidir: (1) nasıl çalışmaya karar verdikleri, (2) kim için 
çalıştıkları ve (3) ne yaptıkları.

8.3. Mücadeledeki bu karşılıklılık ve farklı alanların çeşitli 
taleplerine gösterilen saygı, "toplumsal eklemlenme" ismini niteleyen 
"toplumsal" yönüdür; bu, etkinin politikten toplumsala tek yönlü bir 
hareketini vurgulayacak, politik düzeyi özyönetim ve öncülük için tek 
gerçek yer haline getirecek alternatif bir "politik eklemlenme" 
olasılığını ima eder.

8.4. Bu yüzden, "politik" niteleyicisi, entrizmin hedeflerini toplumsal 
eklemlenmenin hedeflerinden ayırt etmede yardımcı olabilir; politik 
entrizm, politik hedeflere ve politik motivasyonlara sahiptir, çünkü 
politik iktidar inşa etmek amacıyla politik öncülüğün bir pratiğidir.

9.1. Devrimci bir anarşist akım olarak espesifizm, toplumsal çalışma ve 
örgütlenme araçları yoluyla halk iktidarını ve politik düzeyde birliği 
kurmayı hedefler.

9.2. Toplumsal eklemlenme, toplumsal bir süreçtir; tahakküm altındaki 
sınıfların kurtuluşu ve yeni bir eşitlikçi toplumun yaratılması anlamına 
gelecek bir toplumsal dönüşüm stratejisinin parçasıdır.

9.3. (Politik) entrizmin çeşitli biçimlerinden farklı olarak, toplumsal 
çalışma ve toplumsal eklenmenin hedefi (1) bir iktidar gaspı, (2) gizli 
bir manipülasyon biçimi, (3) bir üyelik kampanyası ya da (4) örgütsel 
bölünmeleri yüzeye çıkarmaya zorlama girişimi değildir; bunun yerine, 
tahakküm altındaki sınıfları kendi mücadelelerine kazanmayı hedefler, 
öyle ki kendilerini toplumu kendi çıkarları doğrultusunda yeniden 
şekillendirme kapasitesine sahip bir toplumsal güce sahip olarak görsünler.

10.1. Bu, entrizmi herhangi bir belirli şekilde tasvir etme girişimi 
olmamıştır; aksine, toplumsal eklemlenme kavramını daha iyi anlamak için 
espesifizmin teorik arka planını ve stratejik bakış açısını sunma 
girişimi olmuştur.

10.2. Bu çabada, çeşitli belirteçlerin (ikili, örgütsel, toplumsal ve 
politik) yanı sıra çeşitli isimlerin (örgütlenmecilik, düalizm, 
toplumsal eklemlenme ve entrizm) rollerini açıklamak gerekli olmuştur.

10.3. Nitelenmiş isimlerden oluşan terimlerin yapısal önemini 
gösterdikten sonra, İngilizce konuşanlar, örgütsel düalizmi ikili 
örgütlenmecilikten ve toplumsal eklemlenmeyi de (politik) entrizmden 
ayırt etmeye devam etmek için artık daha donanımlı olmalıdır.

1Entrizm (entryism), bir siyasi grubun ya da örgütün, kendi ideolojisini 
ya da ajandasını dayatmak veya o örgütü ele geçirmek amacıyla, 
genellikle gizlice, kendisinden daha büyük ve farklı bir siyasi örgüte 
(bir partiye, sendikaya, harekete) sızmasıdır. Klasik örneği, Troçkist 
grupların kendi kadrolarını büyütmek ya da örgütü belirli bir yöne 
çekmek için sosyal demokrat partilere ya da sendikalara üye olup 
içeriden çalışmasıdır. (ç.n.)

Kaynak: Social insertion vs. (political) entryism

https://www.yeryuzupostasi.org/2026/08/30/toplumsal-eklenme-ile-politik-entrizm-arasindaki-fark/
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr