A - I n f o s

a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **
News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts Our archives of old posts

The last 100 posts, according to language
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Catalan_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ _The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours | of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017 | of 2018 | of 2019 | of 2020 | of 2021

Syndication Of A-Infos - including RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups

(gr) Γράμμα στα παιδιά της 15ης Μαΐου!

Date Wed, 19 May 2021 21:52:26 +1000



Αυτό το κείμενο, ένας καρπός που διασχίζει –και διασχίζεται από– το εμείς, προοριζόταν για ταξίδι πριν από 8 μήνες μα εν τέλει έμελλε να το διασπείρει ο άνεμος στις 15 Μαΐου του 2021, αμέσως μετά την πορεία του Σαββάτου για το άνοιγμα του λόφου Καστέλι. --- Το γράμμα αυτό φέρει την ελπίδα, ανεξάρτητα από την όποια κατάληξη του συλλογικού μας βαδίσματος, να θέσει τον αγώνα για το άνοιγμα της Rosa Nera (και των ρωγμών γενικότερα) σε μια διαφορετική (τ)ροπή. --- Να θυμίσει ότι η άνοιξη είναι μια συνεχής διακύβευση, και αν γίναμε (ή δεν γίναμε) σήμερα δε σημαίνει ότι θα γίνουμε (ή δεν θα γίνουμε) αύριο. --- Χάσαμε; --- Νικήσαμε; Καταφέραμε να ανοίξουμε την αυλή; --- Οι αστυνομικές δυνάμεις μας απώθησαν; --- Ίσως έκαναν χρήση όπλων. --- Ίσως η ασφάλεια (του κεφαλαίου) έκανε πάλι «σωστά» τη δουλειά της. --- Ίσως, σκεφτεί κάποιος άλλος, δεν ήμασταν αρκετά διεκδικητικοί. Ίσως έπρεπε να είχαμε περισσότερο τσαγανό, περισσότερο τσαμπουκά. --- Ίσως πάλι, τα έχουμε καταφέρει! Ίσως τη στιγμή που διαβάζετε αυτά τα λόγια να μην έχουν αξία, καθώς η αυλή είναι ήδη ανοιχτή και μπορούμε να απολαύσουμε ξανά τη θέα του ενετικού λιμανιού.

Ίσως, ο χώρος να έχει γεμίσει μουσικές, φωνές από παιδιά, χαμόγελα. Ίσως, να γίνεται και η πρώτη συνέλευση. Ίσως, να σχεδιάζονται οι επόμενες δράσεις.

Συζητάμε για την ήττα, διψάμε για τη νίκη. Αυτή η λογική διαπερνά τα συναισθήματά μας, διατρέχει τις συζητήσεις μας, εμβολίζει την καθημερινότητά μας. Εγκλείει το πράττειν μας στα τεχνοκρατικά όρια της αποτελεσματικότητας. Περιχαρακώνει τις σχέσεις μας στα πρότυπα του κεφαλαίου. Εμφανίζει τους αγώνες μας σα να έχουν ένα τέλος, ένα τέλος που προσφέρει την εξιλέωση, την πραγμάτωση της πολυπόθητης επιστροφής στην κανονικότητα, μέσω της ικανοποίησης του αιτήματος που θαολοκληρώσει τους αγώνες και τα υποκείμενά τους. Και πριν πέσει η σκηνή, παρουσιάζει τον παραλήπτη αυτού του αιτήματος σαν τον ισχυρό της σχέσης, ενώ τοποθετεί το «εμείς» στη θέση του θύματος.

Και κάπως έτσι, ο λόγος περί νίκης/ήττας αποκρύπτει τον πλούτο των κοινωνικών σχέσεων που δημιουργούμε εντός των εξεγέρσεων. Και κάπως έτσι, η ζωή μας εξακοντίζεται στο επέκεινα.

Το ίδιο το ποιοτικό κομμάτι της κατάληψης, η δημιουργία κοινωνικών σχέσεων βασισμένων στην αμοιβαία αναγνώριση και τον αλληλοσεβασμό –η συντροφικότητα με άλλα λόγια– θεωρείται και βιώνεται ως παράπλευρη συνέπεια του αγώνα. Αν όμως κάτι συνηχεί από τις ιστορίες των εξεγέρσεων δεν είναι άλλο από τις συναντήσεις μας. Ένα φιλί στο Παρίσι το 1871• κάποιο χάδι έξω από τα ορυχεία της Μεγάλης Βρετανίας το 1984• μια αγκαλιά στις πλατείες του Buenos Aires το 2001• μια κραυγή τον Δεκέμβρη του 2008• ένα βλέμμα στη Χιλή του 2019.

 Οι ίδιες οι σχέσεις των συλλογικών δρώντων συνθέτουν διαχρονικά τη βάση των αγώνων του σήμερα.

Αυτό το γράμμα ταξιδεύει ως μια πρό(σ)κληση: να τολμήσουμε μιααντι-στροφή.
Μια αλλαγή πορείας από τους εργαλειακούς/στρατηγικούς σκοπούς των κινημάτων (π.χ. «κατάκτηση της εξουσίας» ή μεταξύ «μικρότερων» αιτημάτων που μπαίνουν από τους ίδιους τους αγώνες, τα οποία μας κάνουν να απεμπολήσουμε τον πλούτο των κοινωνικών μας σχέσεων εξορίζοντας τη χαρά και τη δημιουργία) προς μια έμφαση στις ίδιες τις κοινωνικές σχέσεις που δημιουργούμε στο εδώ και το τώρα.

Προς μια έμφαση στους κόσμους της διαλεκτικής σύγκρουσης. Προς αυτή την «αρνητική δημιουργία» των παιδικών μας χρόνων. Προς τους κόσμους της δημιουργίας μέσω της «θετικής διαφοράς». Προς τη δημιουργία κοινωνικών σχέσεων
ασύμβατων με έναν καπιταλιστικό τρόπο ζωής.
Οι εξεγέρσεις υπάρχουν μέσω του αιτήματος (να μη γίνει ξενοδοχείο ο λόφος Καστέλι, άνοιγμα της αυλής, επανακοινωνικοποίηση του δημόσιου χώρου, επανακατάληψη), αλλά υπάρχουν ταυτόχρονα ενάντια-και-πέρα από το αίτημα. Το περιεχόμενο μιας κινητοποίησης υπερχειλίζει, δραπετεύει του αιτήματος. Η ίδια η πραγμάτωση χειραφετητικών κοινωνικών σχέσεων κατά τη διαδικασία της διεκδίκησης, συμπυκνώνει πολύ περισσότερα νοήματα από την ίδια την «ικανοποίηση» του αιτήματος. Ακόμα περισσότερο, αυτή η διαδικασία πραγμάτωσης δεν έχει κάποιο (χρονικό) τέλος. Τουναντίον, οι κοινωνικές σχέσεις που χτίζουμε στο εδώ και το τώρα, αμφισβητούν ότι το τέλος  –ο σκοπός– των κινητοποιήσεων εξαντλείται στην ίδια την επανακατάληψη.

Αν, επομένως, δεν θέλουμε να ανακυκλώσουμε τις σχέσεις που μας πληγώνουν τότε καλούμαστε να αποτυπώσουμε μια νέα κοινωνικότητα στις δικές μας μορφές συλλογικοποίησης. Να δημιουργήσουμε κοινωνικές σχέσεις στη βάση μιας θεμελιώδους ασυμμετρίας ως προς τις σχέσεις του κεφαλαίου (κατ’ επέκταση του κράτους).

Βαδίζουμε, εκστατικά, πέρα από το αίτημα. Εκεί που βρίσκεται το συλλογικό, εκεί που υπάρχει η Rosa Nera: στις κοινωνικές σχέσεις που δημιουργήσαμε (συνεχίζουμε να δημιουργούμε και θα συνεχίσουμε να δημιουργούμε) εντός της κατάληψης, στις κοινωνικές σχέσεις οι οποίες φτιάχνουν έναν διαφορετικό κόσμο, έναν κόσμο που ποτέ δεν είναι τελειωμένος ή κλειστός.
Έναν κόσμο που μπορεί να ανθίζει εντός και εκτός ενός κτηρίου αλλά ποτέ δεν εξαρτάται από αυτό. Έναν κόσμο που είναι παράλληλα ένα ανοιχτό ερώτημα, το οποίο μας προσκαλεί να το διευρύνουμε, να το γονιμοποιήσουμε, να το μεταμορφώσουμε και  να το θέσουμε απ’ την αρχή.

Πικραλίδες

pikralides@protonmail.com

ΥΓ. Κάτω από τις μάσκες ανθίζουν τα χαμόγελά μας.
_______________________________________________
A-infos-gr mailing list
A-infos-gr@ainfos.ca
http://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-gr
A-Infos Information Center