A - I n f o s

a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **
News in all languages
Last 40 posts (Homepage) Last two weeks' posts Our archives of old posts

The last 100 posts, according to language
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Catalan_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_ _The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours | of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017 | of 2018 | of 2019 | of 2020

Syndication Of A-Infos - including RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups

(gr) Οι διαδηλώσεις υπό την σκιά των αλγορίθμων

Date Wed, 17 Jun 2020 21:28:48 +1000



Το παρακάτω άρθρο γράφτηκε στην Πολωνική Αναρχική εφημερίδα "A-Taku". (http://federacja-anarchistyczna.pl/2020/06/05/demonstracje-w-cieniu-algorytmow/) --- Δύο εκατομμύρια διαδηλωτών είναι αρκετά για να φοβίσουν οποιαδήποτε κυβέρνηση, ακόμα και μια δικτατορία σαν αυτή της Κίνας. --- Τι γίνεται όμως, όταν οι αρχές έχουν την τεχνολογική ικανότητα να αναγνωρίζουν και να καταγράφουν οποιοδήποτε άτομο από το πλήθος των συγκεντρωμένων; --- Οι κάτοικοι του Χονγκ Κόνγκ φαίνεται πως είναι οι πρώτοι που ανακαλύπτουν το πως οι νέες τεχνολογίες επιτήρησης εμποδίζουν την διαδήλωση. --- ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ --- Αφορμή για τα ξεσπάσματα των πολιτών ήταν ένα νέο νομοσχέδιο που έλεγε πως όλων των ειδών οι "εγκληματίες" θα φυλακιζόντουσαν από εδώ και πέρα στην Κίνα. --- Για τους περισσότερους κατοίκους αυτής της πρώην Βρετανικής αποικίας, η ιδέα και μόνο μιας κομμουνιστικής φυλακής έγινε ενοχλητικά πραγματική. Στην πραγματικότητα ωστόσο, η ανησυχία τους συσσωρευόταν εδώ και πολλά χρόνια.

Όταν ο πρόεδρος -τώρα δια βίου ηγέτης- της Λαικής Δημοκρατίας της Κίνας Xi Jinping ξεκίνησε να συγκεντρώνει εξουσία στα χέρια του, κανείς δεν αμφέβαλε πως αργά ή γρήγορα, η "σιδερένια λαβή" του θα έφτανε μέχρι το Χονγκ Κονγκ. Το Πεκίνο είχε ξεκινήσει από τότε να ακυρώνει τον μηχανισμό της αυτονομίας τους, ο οποίος επρόκειτο να είναι σε εφαρμογή τουλάχιστον μέχρι το 2047.

Οι πρώτες διαμαρτυρίες ξεκίνησαν τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2019 για να μετατραπούν σε μια μαζική εξέγερση τους επόμενους μήνες. Τα ΜΜΕ μιλούσαν για 340 χιλιάδες άτομα. Δύο μήνες αργότερα, για 1.8 εκατομμύρια - δηλαδή το 1/3 του πληθυσμού του Χονγκ Κονγκ. Η ανθρώπινη αλυσίδα που έκαναν οι διαδηλωτές στις 18 του Αυγούστου, είχε μήκος 50χλμ. Με τον χρόνο, νέες και πιο ριζοσπαστικές απαιτήσεις έκαναν την εμφάνισή τους, μιλώντας για τις βασικές αρχές της δημοκρατίας και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έτσι, η εξέγερση συνεχίστηκε και συνεχίζει ακόμα - παρόλο που οι αρχές ανέστειλαν τον νόμο και στην συνέχεια τον απέσυραν τελείως.

Ούτε οι τοπικές αρχές όμως, ούτε το Πεκίνο σκόπευε να παρακολουθήσει παθητικά τις αυξανόμενες διαδηλώσεις. Όπως μας έχει δείξει η ιστορία, ανεξάρτητα από τον τόπο και τον χρόνο, τέτοιου είδους μαζικότητες μπορούν να ανατρέψουν οποιοδήποτε πολιτικό σύστημα, ειδικά όταν είναι βασισμένο στον εξαναγκασμό και τον φόβο. Από την αρχή λοιπόν, η αστυνομία είχε το πράσινο φως να χρησιμοποιήσει όση βια και οποιοδήποτε τρόπο καταστολής έκρινε κατάλληλο. Στρατιωτικές μονάδες άρχισαν να συγκεντρώνονται γύρω από την πόλη, έτοιμες να εισέλθουν στο Χονγκ Κονγκ ανά πάσα στιγμή. Μέχρι τις αρχές του Οκτώβρη, πάνω από δύο χιλιάδες άνθρωποι είχαν τραυματιστεί σε συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας. Ακόμα περισσότεροι είχαν συλληφθεί με την τύχη ορισμένων να παραμένει μέχρι και σήμερα άγνωστη. Επίσης οχτώ άτομα χάσανε την ζωή τους.

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ MADE IN CHINA

Oι μεγάλοι αριθμοί των διαδηλωτών όπως και η αντίσταση τους χρίζει θαυμασμού και αναγνώρισης, αλλά αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος που αξίζει να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στην κατάσταση στο Χονγκ Κογνκ. Μέχρι σήμερα, η Κίνα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή όταν μιλάμε για χώρες που χρησιμοποιούν μαζικά ψηφιακές τεχνολογίες για την παρακολούθηση των πολιτών τους. Πριν από λιγότερο από ένα χρόνο, οι κομμουνιστικές αρχές ξεκίνησες ένα καθολικό "σύστημα κοινωνικής εμπιστοσύνης". Είναι σαν ένα είδους παιχνιδιού στο οποίο κάποιος πολίτης κερδίζει βαθμούς για κάθε καλή πράξη ενώ τιμωρείται για κάθε παραβίαση των κανόνων. Το να πετάς σκουπίδια στον δρόμο, το να ασκείς βια ή να κάνεις κριτική στις αρχές μπορούν να σε κάνουν να χάσεις πόντους που αυτό μπορεί να σε οδηγήσει στο να απολυθείς ή να διαγραφείς από το πανεπιστήμιο. Από την άλλη, αν ακολουθείς πιστά την γραμμή του κόμματος μπορείς να αποκτήσεις γρηγορότερα διαβατήριο ή να πάρεις προαγωγή.

Σύμφωνα με στοιχεία το 2018, περισσότερες από 200 εκατομμύρια κάμερες λειτουργούσαν σε ολόκληρη την Κίνα για την συνεχή παρακολούθηση 1,4 δισεκατομμυρίων πολιτών. Ήδη σε πολλές πόλεις υπάρχουν μέχρι και 170 κάμερες ανά 1.000 κατοίκους, ενώ μέχρι το τέλος του 2020 η αναλογία θα φτάσει στο 1 προς 2. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που κατά τους πρώτους μήνες λειτουργίας του συστήματος, πάνω από 20 εκατομμύρια άνθρωποι και επιχειρήσεις βρέθηκαν σε μια ειδική βάση δεδομένων. Σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, πολίτες που βρέθηκαν στη μαύρη λίστα τιμωρήθηκαν με την στέρηση δυνατότητας αγοράς αεροπορικών εισιτηρίων και υψηλότερες τιμές στα σιδηροδρομικά εισιτήρια. Άλλος τρόπος τιμωρίας είναι η απαγόρευση αγοράς ορισμένων ασφαλειών, υπηρεσιών και ακινήτων. Eπίσης, αρκετά ενδιαφέρον είναι πως οι μαύρες αυτές λίστες είναι προσβάσιμες και διαθέσιμες σε όλους. Η επιτυχία του "συστήματος κοινωνικής εμπιστοσύνης" βασίζεται στην τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου. Σύμφωνα με τα Κινέζικα ΜΜΕ, το λογισμικό που έχει αναπτυχθεί και χρησιμοποιείται, μπορεί να αναγνωρίσει οποιονδήποτε με επιτυχία σχεδόν τέλεια (99,8% των περιπτώσεων). Σύμφωνα με ένα ανταποκριτή του BBC, οι τοπικές αρχές κατάφεραν να τον εντοπίσουν ανάμεσα σε 3,3 εκατομμύρια κατοίκους της Γκουιγιάνγκ σε λιγότερο από επτά λεπτά. Επιπλέον, οι Κινέζοι πολίτες είναι αναγκασμένοι να εγκαταστήσουν ειδικές εφαρμογές στα τηλεφωνά τους που επιτρέπουν σε υπηρεσίες να παρακολουθούν πλήρως το περιεχόμενο των συσκευών καθώς και να τους στέλνουν μηνύματα. Ακόμα, επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Κίνα, π.χ. Ο ιστότοπος της Alibaba, γνωστός και στην Πολωνία, υποχρεούνται να παρέχουν στις αρχές επιλεγμένες πληροφορίες σχετικά με τους πελάτες τους. Έτσι, γίνεται γνωστό το που επιλέγει ο κόσμος να ξοδεύει τον χρόνο του.

Η ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΣΕ PREMIUM

Είναι δυνατή η οποιαδήποτε αντίσταση σε περιπτώσεις απόλυτης παρακολούθησης; Τα περισσότερα από τα 2.500 άτομα που συνελήφθησαν στο Χονγκ Κογνκ δεν συνελήφθησαν στον δρόμο, αλλά στο σπίτι τους, αφού εντοπίστηκαν από τα συστήματα και τους αλγορίθμους μετά τα επεισόδια. Όπως είπε πρόσφατα ο Βρετανός αρθρογράφος και αρχιτέκτονας Owen Hopkins: "Ποιος χρειάζεται την λογοκρισία όταν τα συστήματα αναγνώρισης προσώπου μας κάνουν να λογοκρίνουμε τους εαυτούς μας από μόνοι μας"; Οι ίδιοι οι διαδηλωτές παρ'όλα αυτά, προσπαθούν με διάφορους τρόπους να κρύψουν την ταυτότητά τους: ψεκάζοντας τις κάμερες με σπρέι, χρησιμοποιώντας λέιζερ ή απλώς καλύπτοντας τα πρόσωπά τους. Ωστόσο, μέχρι και αυτές οι λύσεις δεν είναι λιγότερο επικίνδυνες, δεδομένου ότι το σύστημα μπορεί να αναγνωρίσει κάποιον ακόμα και με διαφορετικές ενδυμασίες ή μασκαρεμένα χαρακτηριστικά.

Όσο οι διαδηλωτές δεν μπορούν να βασίζονται στην ανωνυμία, η αστυνομία και οι υπηρεσίες ασφαλείας παραμένουν ατιμώρητες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, η βια που ασκούν να αυξάνεται - τον Οκτώβριο χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά όπλα σε διαδηλωτές. Αυτό που είναι τόσο γκροτέσκο και τρομακτικό είναι η συσσώρευση πληροφοριών και δυνατοτήτων καταστολής για τους ανθρώπους που διαχειρίζονται αυτές τις κάμερες, την ίδια στιγμή που δεν μπορεί να υπάρξει καμία αντίσταση ενάντια στους "φύλακες" όταν παραβιάζουν οι ίδιοι τον νόμο. Παρ' όλα αυτά, μερικές φορές τα συστήματα που δημιουργήθηκαν για τον έλεγχο της κοινωνίας, μπορεί να στραφεί εναντίον των εποπτών της. Αυτό ισχύει και στο Χονγκ Κονγκ. Δεδομένου ότι οι καταγγελίες δεν οδηγούσαν πουθενά, οι ίδιοι οι διαδηλωτές ξεκίνησαν να φωτογραφίζουν και να κινηματογραφούν βίαιους αστυνομικούς και στην συνέχεια τους ανέβαζαν στο διαδίκτυο. Έτσι, κάθε αστυνομικός γνωρίζει ότι δεν μπορεί να παραμείνει ανώνυμος, ακόμα και αν κρύβεται -με την υποκίνηση και την συναίνεση των ανωτέρων του - κάτω από μια ταυτότητα και ένα σήμα.

Πολύ πριν από την εξάπλωση του Διαδικτύου, ο Neil Postman, συγγραφέας της διάσημης Technopol, είχε πει πως «οι νέες τεχνολογίες αλλάζουν τη δομή των ενδιαφερόντων μας: τα πράγματα που σκεφτόμαστε. Αλλάζουν τη φύση των συμβόλων μας: τα εργαλεία με τα οποία στοχαζόμαστε. Αλλάζει επίσης τη φύση της κοινότητάς μας: την αρένα στην οποία αναπτύσσονται οι σκέψεις μας." Σήμερα λογικά θα πρόσθετε πως οι νέες τεχνολογίες επίσης αλλάζουν τον τρόπο που διαμαρτυρόμαστε. Το κράτος έχει αποκτήσει ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο για να ελέγχει και να καταπιέζει την κοινωνία. Οι αλγόριθμοι και τα συστήματα αναγνώρισης έχουν καταστήσει την έννοια της αντίστασης πιο δύσκολη από ποτέ, αλλά είναι όντως αδύνατη; Την απάντηση θα την βρούμε στους δρόμους του Χονγκ Κογνκ σήμερα.

https://athens.indymedia.org/post/1605647/
_______________________________________________
A-infos-gr mailing list
A-infos-gr@ainfos.ca
http://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-gr
A-Infos Information Center