A-Infos (nl) Frankrijk, UCL AL #373 - Debatten - Voorbij het Platform: Tactische eenheid ter discussie (ca, de, fr, it, pt, tr, en) [machine vertaling]

Onder de centrale principes van het Platform verdedigt het principe van 
tactische eenheid het idee dat activisten zouden moeten optreden met een 
stem, waarbij hun methodes van actie breed worden gecoordineerd. Dit 
voorstel is gedurende een eeuw een onderwerp van voortgaand debat onder 
anarchisten geweest. ---- Maar wat als tactische eenheid - een van de 
principes van het Platform - ons weg drijft van de complexiteit van 
vormen van sociale strijd en de lokale dynamiek die zich daar binnen 
ontwikkelt? Dit was zeker de analyse van de Coordinatie van 
Anarchistische Groepen (CGA), een organisatie die in 2019 met 
Alternative Libertaire fuseerde om de UCL te vormen. Waarom deze 
voorbehouden, in het bijzonder aangezien het verlangen van de CGA om te 
intervenieren en zelfs gecoordineerde invloed uit te oefenen in de 
sociale sfeer het ver van de synthese stroming en dichter bij 
platformistische organisaties plaatste?
Aanpassen om beter te vechten
Binnen de CGA werd tactische eenheid beschouwd als een organisatorisch 
principe wiens rigiditeit kon voorkomen dat activisten de noodzakelijke 
flexibiliteit ontwikkelden om situaties nauwkeurig te analyseren en op 
een geschikte manier in de vormen van strijd te intervenieren. Een 
voorbeeld om deze perceptie te illustreren is de strijd rond 
ongedocumenteerde mensen tussen 2007 en 2012. Dit was een periode 
waarin, na een periode van een sterk momentum, de strijd rond 
collectieve aanvragen voor regulering begonnen te tanen zonder te 
verdwijnen, en de eerste stakingen door ongedocumenteerde mensen 
ontstonden. Het was ook een tijd waarin strijd tegen de deportatie van 
ouders van kinderen van school leeftijd door het Onderwijs Zonder 
Grenzen Netwerk (RESF) ontstonden en toen oppositie tegen detentie 
centra en de eerste Geen Grenzen bewegingen ontstonden. De verschillende 
CGA groepen waren volgens hun werkelijkheden en lokale wortels betrokken 
bij deze diverse ruimtes.
Strategie definieert het algehele politieke doel en de lange termijn 
richting van de strijd, terwijl tactiek verwijst naar de concrete 
middelen die op de korte termijn worden ingezet om het bereiken van dit 
doel dichterbij te brengen.
Niya (UCL Parijs Nord-Est)
Verre van een zwakte te zijn was dit een kracht. Na het nemen van de 
tijd om te discussieren over deze diverse werkelijkheden werkten de 
activisten, ondanks deze heterogeniteit, overal om de machtsbalans te 
versterken, deze verschillende vormen van strijd te verenigen, 
verenigende eisen zoals de legale status voor allen naar voren te 
brengen, en onmiddellijke en specifieke eisen met een wereldwijd vertoog 
tegen wetten die de rechten van buitenlanders beperkten en voor de 
afschaffing van grenzen te stellen. Dit was, bovendien, een benadering 
die werd gezien in veel libertaire organisaties die in die tijd actief 
waren over deze kwestie, en hun invloed was niet verwaarloosbaar. Het 
kompas van "tactische eenheid" had in een zoektocht naar efficientie 
kunnen leiden tot de positie van "we zetten ons allemaal in voor RESF" 
of voor enig ander type van front. Het zou een fout zijn geweest, niet 
verbonden met de diverse dynamiek aan de grond, en uiteindelijk zeker 
minder vruchtbaar en effectief.
Revolutionaire eenheid?
Een ander voorbeeld, deze over de noodzakelijke zorgvuldigheid over 
tactische eenheid als een revolutionair model. Als we het beleid van de 
Bolsjewiki en de libertairen tegenover de boeren tijdens de revoluties 
in Rusland en Spanje met elkaar vergelijken, wiens gestelde 
gemeenschappelijke doel de collectivisering van land was, is het heel 
instructief. Aan de ene kant voerden de activisten van de Spaanse 
Revolutie agrarisch beleid uit dat zich bewoog in de richting van 
collectivisering, maar met zeer verschillende benaderingen, afhankelijk 
van het niveau van steun en aspiratie van de landarbeiders, de 
machtsbalans met landeigenaren enzovoorts.
Aldus varieerden de uitkomsten, afhankelijk van het geografische gebied: 
van totale collectivisering tot gedeeltelijke socialisatie, tot formules 
waarbij degenen die wensten verder te gaan met het alleen bewerken van 
hun land (met een verbod tegen het uitbuiten van anderen) werden 
getolereerd. De Bolsjewieken, daarentegen, legden het agrarische beleid 
waarover in hoge snelheid en uniform was besloten door de Partij op, met 
de bekende gevolgen. Zeker, tactische eenheid werkte, aangezien het 
overeengekomen agrarische beleid inderdaad werd uitgevoerd, maar tegen 
welke prijs, en met welke uiteindelijke efficientie?
Het is paradoxaal dat tactische eenheid, omdat het kan worden gezien als 
een methode die overal zonder nuance kan worden toegepast, deelname aan 
vormen van sociale strijd kan verhinderen en uiteindelijk minder 
effectief kan blijken te zijn. Het is om deze redenen dat de CGA zich 
niet identificeerde als platformistisch. Bovendien, de CGA had diens 
integratie in het internationale Anarkismo netwerk voorwaardelijk 
gemaakt, vanwege de erkenning en de overweging van diens bezwaren tegen 
tactische eenheid.
Het waren ongetwijfeld soortgelijke zorgen die er toe leidden dat de 
Unie van Libertair Communistische Arbeiders (UTCL) zich snel voorbij het 
Platform bewoog, wiens geest het vollediger behield, en wat er toe 
leidde dat Alternative Libertaire zichzelf binnen deze continuteit 
positioneerde. De UCL heeft, voorlopig, hoewel het werkt met 
organisaties die zichzelf platformistisch hebben verklaard, nooit 
formeel gedebateerd over diens positie over het Platform.
Activistische Dialectiek
In ieder geval is er geen magische formule voor organisatorische 
modellen die eenvoudigweg moeten worden toegepast. Terwijl reflectie en 
ontwikkeling noodzakelijk zijn moeten libertaire activisten eerst echte, 
volgehouden en blijvende basis sociale praktijken hebben waarmee ze 
kunnen worden uitgewisseld en vergeleken. Dit is een essentiele stap 
voor het opbouwen van gemeenschappelijke strategieen en, als gepast, 
gemeenschappelijke tactieken, die altijd opnieuw moeten worden 
onderzocht zonder ooit het zicht te verliezen op de zich ontwikkelende 
en complexe werkelijkheid.
Gil (UCL Montpellier)
Absoluut niet Synthese, maar ook niet helemaal een Platformist: de 
ervaring van de Coordinatie van Anarchistische Groepen
De Coordinatie van Anarchistische Groepen (CGA) is, samen met 
Alternative Libertaire, een van de twee organisaties die leidden tot de 
creatie van de UCL. Het is minder bekend dan AL en definieert zichzelf 
als een uniek organisatorisch experiment, anders dan de twee 
traditionele modellen die aan de basis liggen van de cultuur van de 
meeste specifiek anarchistische organisaties: het Platform en de Synthese.
De CGA ontstond in september 2002 door groepen uit de Zuidwestelijke 
Regionale Unie (URSO) van de Anarchistische Federatie (FA), waarbij 
enkele weken later de groep Montpellier van de FA zich aansloot. Terwijl 
hun redenen voor het vertrekken niet helemaal het zelfde waren deelden 
ze een gemeenschappelijke analyse. Voor de vertrokken leden kan de FA 
vanwege diens structuur en geschiedenis geen organisatorisch instrument 
zijn dat sociale anarchisten in staat stelt collectief te intervenieren 
in het veld van vormen van sociale strijd en om hun inspanningen te 
coordineren. Verder dragen de operaties van de FA, een bron van inertie, 
algemene praktijken die in strijd zijn met de libertaire ethiek, bij aan 
het delegitimeren van het libertaire project. Dit vertrek vond plaats na 
verschillende jaren van pogingen om de operaties van de FA intern aan te 
passen om het te maken tot een functionerend organisatorisch instrument.
Het bescheiden lidmaatschap van de CGA en de waarneming van een zeer 
vijandige nationale en internationale politieke situatie, gekenmerkt 
door sociale regressie en het versterken van reactionaire stromingen, 
leidden er toe dat CGA activisten debatteerden over het belang van hun 
organisatie. De vraag van nauwere banden met andere libertaire groepen 
ontstond toen. Het congres in Lyon aan het einde van 2017 bevestigde dit 
en besloot contact op te nemen met Alternative Libertaire, waarmee ze 
gemeenschappelijke grond deelden. We weten wat er daarna gebeurde.
Gaël Béquils (UCL Montpellier)
Motto: Een verhindering van integratie in vormen van sociale strijd
Icon: DE 2026 - Debates - Tactics.jpeg Credits:
https://www.unioncommunistelibertaire.org/?Depasser-la-Plateforme-L-unite-tactique-en-question 


Orig: (en) France, UCL AL #373 - Debates - Beyond the Platform: Tactical 
unity in question (ca, de, fr, it, pt, tr) [machine translation]
_______________________________________
A - I n f o s  N i e u w s  S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl