|
A - I n f o s
|
|
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists
**
News in all languages
Last 40 posts (Homepage)
Last two
weeks' posts
Our
archives of old posts
The last 100 posts, according
to language
Greek_
中文 Chinese_
Castellano_
Catalan_
Deutsch_
Nederlands_
English_
Français_
Italiano_
Polski_
Português_
Russkyi_
Suomi_
Svenska_
Türkçe_
_The.Supplement
The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_
Deutsch_
Nederlands_
English_
Français_
Italiano_
Polski_
Português_
Russkyi_
Suomi_
Svenska_
Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours |
of past 30 days |
of 2002 |
of 2003 |
of 2004 |
of 2005 |
of 2006 |
of 2007 |
of 2008 |
of 2009 |
of 2010 |
of 2011 |
of 2012 |
of 2013 |
of 2014 |
of 2015 |
of 2016 |
of 2017 |
of 2018 |
of 2019 |
of 2020 |
of 2021 |
of 2022 |
of 2023 |
of 2024 |
of 2025 |
of 2026
Syndication Of A-Infos - including
RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
(nl) Brazilie, CAB: Tegenover het offensief van het Rijk, solidariteit met het Venezolaanse volk! (ca, de, fr, it, pt, tr, en) [machine vertaling]
Date
Thu, 5 Feb 2026 07:30:39 +0200
Zoals de Latijns Amerikaanse Anarchistische Organisatie en zuster
organisaties verwerpen we de dreigingen van directe interventie door de
regering van de Verenigde Staten in Venezuela, gedreven door de Trump
regering. ---- Deze pogingen en dreigingen van interventie zijn geen
geisoleerde gebeurtenissen, maar een tijdelijke reactie op zogenaamde
problemen van "veiligheid", "drugshandel" of "terrorisme." Integendeel,
ze zijn onderdeel van een lange geschiedenis van imperialistische
inmenging in Latijns Amerika en het Caribische gebied, waarvan de
gevolgen systematisch vallen op de onderdrukte mensen en klassen van de
regio.
De geschiedenis is heel bekend, als de Verenigde Staten deze
voorwendsels heeft gebruikt is het gevolg altijd sociale verwoesting,
verlies van soevereiniteit en geweld geweest. Panama in 1989, Irak in
2003, en talrijke interventies in onze regio tonen aan dat het niet gaat
over "het verdedigen van democratie", maar eerder over politieke,
militaire en economische controle. In het geval van Venezuela worden
deze dreigementen vermengd met meer dan een decennium van economische
blokkade die het dagelijkse leven van de bevolking zwaar heeft
getroffen, waarbij de schaarste, precariteit en de verslechtering van de
materiele levensomstandigheden worden verdiept.
In deze zin is het cruciaal te benadrukken dat imperialistische vormen
van agressie niet de overheersende elites straffen, maar direct vallen
op de volkssectoren. De blokkade, sancties, militaire intimidatie en
financiele wurging zijn geen "chirurgische" instrumenten, het zijn
mechanismen van economische oorlogvoering die er op gericht zijn het
verzet van een geheel volk te breken, ze te disciplineren en ze te
dwingen een ondergeschikte orde te accepteren.
Een recent en opvallend voorbeeld van deze logica is de flagrante daad
van piraterij en diefstal van een Venezolaanse olie tanker door gewapend
militair personeel uit de VS, die in beslag werd genomen en toegeeigend
onder het voorwendsel van unilaterale sancties. Voorbij de juridische
technische trucs waarmee Washington probeert deze acties te
rechtvaardigen is wat duidelijk wordt een uitoefening van moderne
piraterij is: het gebruik van militaire, juridische en financiele macht
om grondstoffen toe te eigenen. Dit is niet alleen een aanval op de
Venezolaanse staat, maar een directe agressie tegen het volk, omdat
iedere in beslag genomen lading, ieder vastgehouden bezit en ieder in
beslag genomen bezit de leefomstandigheden verslechtert die zijn
opgelegd door de blokkade.
Verder is de minachting voor menselijk leven duidelijk in het gemak
waarmee explosieven werden gelanceerd tegen vissersboten bij de
Venezolaanse kust, waardoor deze mensen niet alleen hun middel van
bestaan verloren, maar ook hun levens en het recht zich te verdedigen
tegen niet bewezen aanklachten. De bloedbad werd op televisie
uitgezonden en gevierd door degenen aan de top.
Deze acties onthullen duidelijk wat de "internationale orde" die door de
Verenigde Staten wordt verdedigd nu betekent: een systeem waarin
machtige naties aan zichzelf het recht toekennen om te besluiten wie kan
handelen, wie kan produceren en wie het verdient te worden bestraft. Het
internationale recht is selectief: flexibel voor bondgenoten en brutaal
rigide voor degenen die niet toegeven. Binnen dit raamwerk functioneren
het plunderen van schepen, het bevriezen van tegoeden en economische
sancties als oorlogswapens, zelfs als ze worden gepresenteerd als
administratieve maatregelen.
Het recente toekennen van de Nobel Vrede Prijs aan Maria Corina Machado
past volmaakt binnen deze zelfde logica van cynisme en dubbele
standaarden. Dit type van beloning drukt geen universele waarden uit,
maar eerder geopolitieke richtingen. Deze erkenning dient, ver van het
vertegenwoordigen van een echte verdediging van de rechten van het
Venezolaanse volk, als een politiek gebaar van imperiale macht tegenover
een leider die openlijk sancties, de economische blokkade en dreigingen
van interventie steunt. Het Venezolaanse rechts presenteert zichzelf,
ver van het bieden van een uitweg voor de arbeidersklasse, als een
noodzakelijke partner in een strategie die sociaal lijden en
afhankelijkheid verdiept.
Het expliciet opnieuw verschijnen van de Monroe Doctrine in recente
documenten en verklaringen van de regering van de VS bevestigt deze
trend alleen maar. De oude leuze "Amerika voor de Amerikanen" - dat wil
zeggen voor de belangen van Washington - wordt opnieuw uitgeroepen
zonder eufemismen, waarbij het idee van Latijns Amerika als een
natuurlijke zone van overheersing opnieuw verschijnt. Dit bedreigt niet
alleen Venezuela maar alle volkeren van het continent, door
interventies, economische druk, staatsgrepen en het gedwongen afzetten
van regeringen die afwijken van imperialistische belangen te
legitimeren. Als een eerste voorbeeld hebben we in recente weken een
interventie door de Trump regering zonder precedent in Argentinie
gezien, specifiek in binnenlands economisch beleid, de wisselmarkt, en
zelfs het electorale proces gezien, waarbij sterke steun werd gegeven
aan de Milei regering.
In de huidige context zijn de Verenigde Staten niet langer een niet ter
discussie gestelde supermacht, maar het blijft een centrale actor in een
wereldorde die gebaseerd is op geweld, plundering en oplegging. Diens
toenemende agressiviteit weerspiegelt ook diens eigen interne crises en
diens behoefte aan het bevestigen van controle over strategische
territoria die rijk zijn aan olie, mineralen, water en biodiversiteit.
Latijns Amerika treedt, opnieuw, op als oorlogsbuit en de achterhoede
van een imperiaal project dat heel gevaarlijk blijft.
Het verdedigen van de zelfbeschikking van volkeren - overheerste,
uitgebuite en onderdrukte klassen binnen zogenaamde "nationale"
contexten - betekent niet het idealiseren van regeringen of het
ontkennen van de interne tegenstellingen die inherent zijn aan het
Venezolaanse proces, dat we bekritiseren. Eerder betekent het het
categorisch verwerpen van buitenlandse interventie en het bevestigen van
het recht van iedere overheerste, uitgebuite en onderdrukte klasse om te
vechten voor de verbetering van hun lot zonder dreigementen, blokkades
of bezettingen. In deze zin bevestigen we dat organisatie gezien deze
situatie niet van bovenaf kan komen noch kan worden overgelaten aan
statelijke structuren, maar alleen van onderop kan worden opgebouwd,
door volksorganisatie en de directe deelname van degenen die het
dagelijkse leven onder situaties van uitbuiting volhouden.
Het geval van de beroofde boot toont, net als de economische blokkade in
het algemeen, aan dat het imperialisme niet streeft naar het
"corrigeren" van regeringen, maar eerder naar het onderwerpen van hele
bevolkingen door honger, isolatie en collectieve straf.
In Venezuela, zoals in de rest van Latijns Amerika, zelfs temidden van
moeilijkheden die worden veroorzaakt door bureaucratisering, beperkingen
en spanningen met de staat die de neiging hebben basis organisatie,
communes, territoriale ruimtes te verzwakken, blijven vormen van
volksorganisatie, dag na dag, het materiele en sociale verzet tegen de
blokkade, schaarsheid en imperialistische agressie volhouden.
Onze strijd gaat voorbij de grenzen die worden opgelegd door staten en
verenigt ons met alle onderdrukte klassen. De imperialistische regering
van het Noorden heeft een xenofobe, racistische en vervolging houding
aangenomen tegenover migrant gemeenschappen binnen diens territorium. De
aanval op Venezuela wordt ideologisch gebaseerd op het racisme dat
inherent is aan de VS staat - zoals in alle andere staten - en dat zowel
naar binnen als naar buiten uitstraalt, waarbij de belangen van de
overheersende klassen van het land worden gediend.
Tegenover dit offensief verwerpen we, als anarchisten, de VS regering en
bevestigen dat de oplossing niet zal komen van sterkere staten of
conflicten tussen machtigen, niet van zogenaamde internationale
organisaties die zijn geschapen door en voor staten, maar van de opbouw
van een sterk volk, georganiseerd vanaf de basis, met politieke
onafhankelijkheid en een echte vaardigheid om de macht tegen te gaan.
De geschiedenis van Latijns Amerika toont aan dat iedere vooruitgang van
het imperialisme verzet is tegengekomen, zelfs onder nadelige
omstandigheden. Dit houdt de waardigheid en de vaardigheid voor
collectieve reactie in stand; het is de materiele basis van volksmacht
die van onderop wordt opgebouwd.
Omdat er geen mogelijke neutraliteit is tegenover het imperialisme. Je
staat aan de kant van overheersing, plundering en oorlog, of je staat
aan de kant van de onderdrukten.
Onze inzet is op de lange termijn, maar duidelijk: het versterken van
volksorganisatie, het verdiepen van verzet en het, vanaf de basis,
opbouwen van een emancipatoire horizon voor de onderdrukte klassen van
de wereld.
Het imperialisme zal niet passeren!
Lang leve degenen die vechten!
Latijns Amerikaanse Anarchistische Coordinatie - CALA
fAu - Uruguayaanse Anarchistische Federatie (Uruguay)
FAR - Federación Anarquista de Rosario (Argentinie)
CAB - Braziliaanse Anarchistische Coordinatie (Brazilie)
FAS - Federación Anarquista Santiago (Chili)
Zuster organizaties:
OAC - Anarchistische Organisatie van Córdoba (Argentinie)
ORA - Anarchistisch Verzet Organisatie (Argentinie)
OAT - Organización Anarquista de Tucumán (Argentinie)
OASC - Anarchistische Organisatie van Santa Cruz (Argentinie)
La Tordo Negro - Organización Anarquista Entrerriana (Argentinie)
Anarchistische Impuls - Neuquén Anarchistische Organisatie (Argentinie)
BRRN - Black Rose/Rosa Negra Anarchist Federation (VS)
https://cabanarquista.com.br/frente-a-ofensiva-do-imperio-solidariedade-ao-povo-venezuelano/
Orig: (en) Brazil, CAB: In the face of the Empire's offensive,
solidarity with the Venezuelan people! (ca, de, fr, it, pt, tr) [machine
translation]
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl
A-Infos Information Center